Παγωμένος Ώμος / Συμφυτική Θυλακίτιδα (Frozen Shoulder / Adhesive Capsulitis)

O όρος ‘παγωμένος ώμος’ αναφέρεται σε ασθενείς οι οποίοι παρουσιάζουν επώδυνη απώλεια της κίνησης του ώμου με φυσιολογικά ακτινογραφικά ευρήματα. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται αλλιώς και ‘συμφυτική θυλακίτιδα’ λόγω των συμφύσεων που εμφανίζονται μετά από αρθρογραφία στον αρθρικό θύλακο της γληνοβραχιόνιας (ΓΒ) άρθρωσης.

 


Οι ασθενείς με συμφυτική θυλακίτιδα έχουν έναν επώδυνο περιορισμό τόσο της ενεργητικής όσο και της παθητικής κίνησης της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης σε όλα τα επίπεδα ή σφαιρική απώλεια της κίνησης της ΓΒ άρθωσης.

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ
Αυτή η κατάσταση συμβαίνει πιο συχνά σε ασθενείς 40 έως 60 ετών με μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες. Η έναρξη ενός ιδιοπαθούς ‘παγωμένου ώμου’ έχει συσχετισθεί με εκτεταμένη ακινητοποίηση, σχετικά ήπια κάκωση (πχ. διάστρεμμα ή θλάση) και χειρουργική κάκωση, ιδιαίτερα σε χειρουργικές επεμβάσεις του μαστού ή του θωρακικού τοιχώματος.
Η συμφυτική θυλακίτιδα σχετίζεται με ιατρικές καταστάσεις, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, ο υπερθυρεοειδισμός, η ισχαιμική καρδιακή νόσος, η φλεγμονώδης αρθρίτιδα και η αυχενική σπονδύλωση.


ΣΤΑΔΙΑ
Ο ‘παγωμένος ώμος’ χαρακτηρίζεται από 3 στάδια:
Το 1ο στάδιο (διάρκεια από 3-6 μήνες) χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση νυγμώδους άλγους στον ώμο. Ο πόνος είναι συνήθως πιο έντονος τη νύχτα και κατά τις δραστηριότητες και μπορεί να συσχετισθεί με ένα αίσθημα δυσφορίας που ακτινοβολεί κατά μήκος του βραχίονα. Καθώς τα συμπτώματα προχωρούν, λιγοστεύουν οι θέσεις που είναι βολικές για τον ασθενή. Δυστυχώς, πολλοί ασθενείς αντιμετωπίζονται αρχικά με ακινητοποίηση, η οποία επιδεινώνει τη διαδικασία της ‘ψύξης’.
Το 2ο στάδιο (διάρκεια 3-18 μήνες) είναι η φάση της προοδευτικής δυσκαμψίας ή η ‘παγωμένη φάση’. Ο πόνος κατά την ανάπαυση συνήθως μειώνεται σε αυτή τη φάση και ο ασθενής καταλήγει με έναν ώμο που έχει περιορισμένη κίνηση σε όλα τα επίπεδα. Οι δραστηριότητες της καθημερινής ζωής καταλήγουν σοβαρά περιορισμένες. Οι ασθενείς παραπονιούνται για την αδυναμίας τους να φτάσουν την τσέπη στο πίσω μέρος του παντελονιού, να δέσουν το στηθόδεσμο, να χτενίσουν τα μαλλιά ή να πλύνουν τον αντίθετο ώμο.
Το 3ο και τελικό στάδιο είναι η φάση της λύσης ή της ‘απόψυξης’ (διάρκεια 3-6 μήνες). Το στάδιο αυτό χαρακτηρίζεται από μια αργή ανάνηψη της κίνησης. Η επιθετική θεραπεία με φυσικοθεραπεία, κλειστούς χειρισμούς ή χειρουργική απελευθέρωση μπορούν να επιταχύνουν την ανάνηψη, μετακινώντας τον ασθενή από το παγωμένο στάδιο στη φάση της ‘απόψυξης’, εφόσον οι ασκήσεις για το εύρος κίνησης εφαρμόζονται καθημερινά.


ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Παρόλο που η συμφυτική θυλακίτιδα πιστεύεται ότι είναι μια ‘αυτό-περιοριζόμενη’ διαδικασία, μπορεί να καταλήξει σε σοβαρή ανικανότητα για μήνες ή και χρόνια και συνεπώς να απαιτεί επιθετική θεραπεία από τη στιγμή που θα γίνει η διάγνωση.
Η βασική αρχική θεραπεία θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα επιθετικό πρόγραμμα φυσικοθεραπείας με στόχο την ανάκτηση του εύρους κίνησης στον ώμο. Σε ασθενείς που βρίσκονται στην αρχική επώδυνη φάση, η ανακούφιση του άλγους μπορεί να επιτευχθεί με αντιφλεγμονώδη αγωγή, τη χρήση εγχύσεων κορτικοστεροειδών στην ΓΒ άρθρωση ή τη χρήση φυσικών μέσων.

Η μέγιστη βελτίωση αναμένεται στους 6-9 μήνες από τη έναρξη του θεραπευτικού προγράμματος το οποίο καθορίζεται από την αξιολόγηση που θα πραγματοποιήσει ο φυσικοθεραπευτής.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *