Η κήλη δίσκου αυχένος είναι μια από τις συχνότερες αιτίες του αυχενικού συνδρόμου .
Η κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου στον αυχένα εμφανίζεται λιγότερο συχνά από αυτήν στην οσφύ. Κυρίως αφορά τα διαστήματα Α5-Α6 και Α6-Α7, λόγω μεγαλύτερης κινητικότητας (περίπου 600 κινήσεις την ώρα).
Το περίβλημα του δίσκου (ινώδης δακτύλιος) φθείρεται από τις καταπονήσεις που υφίστατα ι καθημερινά, με την πάροδο του χρόνου. Έτσι εμφανίζονται σιγά-σιγά ευένδοτα σημεία και με μία απότομη κίνηση (ή και χωρίς) μπορεί σε κάποιο σημείο το περίβλημα να σπάσει. Τότε βρίσκει χώρο και βγαίνει έξω ένα μέρος από τον πυρήνα του δίσκου.Η έξοδος (η προβολή) του πυρήνα μέσα από το περίβλημα του δίσκου, ονομάζεται δισκοκήλη.
Η κήλη δίσκου του αυχένα είναι συχνότατη, αλλά γίνεται συμπτωματική, όταν πιέζει μυελό ή ρίζες.

Αίτια
-Παθολογικές καταστάσεις.
-Αυξημένη συχνότητα τραυματισμών (βίαιες κινήσεις κάμψης-έκτασης της κεφαλής).
-Αλλοίωση της βιοχημικής σύστασης των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
-Λανθασμένος-επαναλαμβανόμενος τρόπος στάσης (στον καναπέ, στον υπολογιστή, σκυμμένοι στα κινητά).

Συμπτώματα
-Πόνος στον αυχένα ή/ και την πλάτη.
-Δυσκαμψία.
-Ριζιτικά φαινόμενα στα άνω άκρα, αυχενο-ωμοβραχιόνια νευραλγία . Το τμήμα του δίσκου που προβάλλει (δισκοκήλη) πιέζει ένα αυχενικό νεύρο και η πίεση αυτή προκαλεί τον πόνο στο χέρι. Η πίεση αυτή μπορεί επίσης να προκαλέσει μούδιασμα και αδυναμία (παράλυση) του χεριού.
-Πίεση του νωτιαίου μυελού (σπάνια).
-Επιδείνωση του πόνου με το βήχα ή το φτέρνισμα.
-Περιορισμός των κινήσεων της αυχενικής μοίρας.
-Μυϊκός σπασμός και τοπική ευαισθησία παρασπονδυλικά.
-Ελάττωση των αντανακλαστικών και της μυϊκής ισχύος των άνω άκρων, χωρίς περιορισμό των κινήσεων.

Αν και κάποιες φορές προϋπάρχει ένας τραυματισμός, το σύνηθες είναι τα συμπτώματα να αρχίζουν απότομα, χωρίς κάποιο αίτιο.

Οι ασθενείς που υποφέρουν από αυχενικό πόνο, αρκετά συχνά δεν μπορούν να εκτελέσουν ούτε τις καθημερινές τους δραστηριότητες, απουσιάζουν αρκετές ημέρες το χρόνο από την εργασία τους με επιπτώσεις τόσο στη ποιότητα ζωής τους όσο και στις οικονομικές απολαβές τους.

Διάγνωση
Η διάγνωση της πάθησης γίνεται με νευρολογική εξέταση του ασθενή και επιβοηθητικά με απεικονιστικές εξετάσεις, όπως η απλή ακτινογραφία, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία.

 


Αντιμετώπιση

Στις περισσότερες περιπτώσεις η αρχική θεραπεία είναι συντηρητική, κατά περίπτωση, με τη χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών σκευασμάτων, αναλγητικών και κορτικοστεροειδών.

Σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της πάθησης κατέχει η φυσικοθεραπεία, η οποία θα ανακουφίσει τον ασθενή από τα συμπτώματα του πόνου και των μουδιασμάτων, θα βελτιώσει την κίνηση του αυχένα, ενώ συγχρόνως ο ασθενής θα διδαχθεί εργονομικές θέσεις κατά την καθημερινότητα του και κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *