ΚΥΦΩΣΗ
(Kyphosis)

Με τον όρο κύφωση εννοούμε την πλάγια παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης που χαρακτηρίζεται από αύξηση του κυρτώματος της θωρακικής μοίρας, δηλαδή γωνία > 40ο. Τα αίτια της παραμόρφωσης είναι διάφορα.

Ανάλογα με το κινητό ή μη της καμπύλης διακρίνεται σε:

Εύκαμπτη κύφωση.
Είναι η κάθε μορφή κύφωσης, η οποία μπορεί να διορθωθεί προσωρινά από τον ίδιο τον ασθενή κατά την εξέταση. Μπορεί να οφείλεται ε αδυναμία των ραχιαίων μυών, κακή στάση ή σε αντιστάθμιση μεγάλης οσφυϊκής λόρδωσης.

Δύσκαμπτη κύφωση.
Είναι η μορφή κύφωσης, η οποία δε διορθώνεται ούτε ενεργητικά, ούτε παθητικά. Συνήθως οφείλεται σε οστεοχονδρίτιδα της σπονδυλικής στήλης (Νόσος Scheurmann-Εφηβική κύφωση), αγκυλωτική σπονδυλίτιδα, γεροντική κύφωση ή συγγενείς ανωμαλίες (σφηνοειδείς σπόνδυλοι).

Ανάλογα με τη μορφή του κυρτώματος διακρίνεται σε:
1) Ομαλή κύφωση.
2) Γωνιώδη κύφωση.
3)Οξύαιχμη κύφωση.

 

Ανάλογα με την ηλικία διακρίνεται σε:

Παιδική κύφωση.
Είναι ο συνδυασμός διαφόρων δυσμενών παραγόντων και παρουσιάζεται γενικά σε παιδιά κακής γενικής υγείας και ανάπτυξης. Συνήθη αίτια είναι η παρατεινόμενη ορθοστασία, ο λανθασμένος τρόπος καθίσματος σε καρέκλα, τα στενά ενδύματα, η κακή στάση και τα χρόνια νοσήματα με μυϊκή αδυναμία (ραχιτισμός).

Νεανική κύφωση ή Νόσος του Scheurmann.

Η αιτιολογία είναι άγνωστη, συνήθως εμφανίζεται σε ηλικία 12-16 ετών και χαρακτηρίζεται από σφηνοειδή παραμόρφωση των σπονδυλικών σωμάτων Η διαταραχή συμβαίνει μετά από μικροτραυματισμούς, κυκλοφορικές διαταραχές,μικρές ρωγμές των επιφύσεων ή υποτονία των μυών της θωρακικής μοίρας. Όταν σταματήσει η κατά μήκος αύξηση των σπονδύλων θα σταματήσει και η εξέλιξη της πάθησης, με αποτέλεσμα τη μόνιμη κύφωση. Σε περιπτώσεις όπου η παραμόρφωση είναι κάτων των 40ο αντιμετωπίζεται με φυσικοθεραπεία και ειδικές θεραπευτικές ασκήσεις. Σκοπός τους είναι να ελαττωθεί η πίεση στο πρόσθιο τμήμα των σπονδύλων, να διαταθούν οι θωρακικοί μύες και να ισχυροποιηθούν οι ραχιαίοι.

Γεροντική κύφωση.

Συνήθως εμφανίζεται μετά το 60ο έτος της ηλικίας, κυρίως σε γυναίκες, σε άτομα που κάνουν χειρονακτική εργασία και τις περισσότερες φορές συνοδεύεται και από οστεοπόρωση. Οφείλεται σε εκφύλιση των μεσοσπονδύλιων δίσκων και σπονδύλων. Τα σπονδυλικά σώματα σκληραίνουν, συνοστεώνονται και αποκτούν σφηνοειδή παραμόρφωση. Κατά το ενεργό στάδιο υπάρχει έντονος πόνος με επιδείνωση τη νύχτα. Ο πόνος υποχωρεί μετά την ολοκλήρωση της ενεργού φάσης και τη συνοστέωση των σπονδύλων. Στην τελική φάση έχουμε και την παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης και τον χαρακτηριστικό κυφωτικό ύβο, ο οποίος αυξάνεται συνεχώς έως ότου συνοστεωθούν οι σπόνδυλοι.

Οι στόχοι της φυσικοθεραπευτικής παρέμβασης στις άνωθεν περιπτώσεις είναι:

– Διάταση και ισχυροποίηση των θωρακικών μυών.
– Διάταση και ισχυροποίηση των οπίσθιων αυχενικών μυών.
– Ισχυροποίηση των ραχιαίων μυών και των μυών ης άρθρωσης του ώμου.
– Αναπνευστικές ασκήσεις για την έκπτυξη του θώρακα.

 

Ο κάθε ασθενής είναι διαφορετικός και έχει ξεχωριστές απαιτήσεις, οπότε δεν είναι δυνατόν να εφαρμοσθούν οι ίδιες ασκήσεις σε όλους τους ασθενείς με κύφωση. Για αυτόν το λόγο, ακολουθείται εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπευτικών ασκήσεων, το οποίο θα συνοδεύεται από θεραπευτικές ασκήσεις που θα εφαρμόζονται στο σπίτι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *